Dictatus papae

«Dictatus papae» (лац.: вяршэнства папы) — дакумент, які змяшчае тэкст праграмы пантыфікату папы Рыгора VII (1073—1085 гг.), складзены сакавіку 1075 г. У ім Папа прэтэндуе на вярхоўную заканадаўчую і судовую ўладу ў хрысціянскім свеце, а таксама на права скідваць усіх князёў (і мірскіх, і духоўных).

У хуткім часе на сінодзе ён фармальна загадаў адлучыць ад Царквы ўсіх свецкіх уладароў, хто вылучаў кандыдатаў на заняцце царкоўных пасад без згоды з царкоўнымі ўладамі. У выніку ўжо ў часы наступнага папы, Гільдэбранда, выбранага па новых правілах і без згоды тагачаснага імператара Генрыха IV (правіў 1056—1106 гг.), распачалася барацьба за інвестытуру, якая вылілася ў захоп Рыму, яго рабаванне сарацынамі, выбраннем антыцэзара і антыпапы.[1].

  1. (Дэвис, Н. История Европы. -М., 2007, с. 250)

© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search